Ταλαιπωρες γριες

Κάτι ταλαίπωρες γριές – Πάνος Σταθόγιαννης

Όλο και πιο συχνά τα τελευταία χρόνια, πολύ πρωί, χαράματα, με μια βροχή βαθυκύανη κι αυστηρή να μαστιγώνει το τζάμι (αλλά κι αργότερα – εννιά η ώρα, δέκα…), στριμώχνομαι στο λεωφορείο της γραμμής με εκείνες τις ταλαίπωρες γριές, που άνθρωπος κανείς δεν τις φωνάζει ‘‘μάνα‘‘ ή ‘‘γιαγιά‘‘. Και όχι μόνο στα λεωφορεία οποιασδήποτε γραμμής, αλλά και όπου αλλού μπορεί να βάλει ο νους σας. Στις εισόδους των υπουργείων να σφουγγαρίζουν τις σκάλες και να τις λυπάται η ψυχή σου.

Διαβάστε περισσότερα …