Θ.Δ.Τυπάλδος

Διψασμένη για αγάπη – Θ.Δ.Τυπάλδος

Το τοπίο ολόγυρα,
τη θλίψη της άρχισε να νιώθει,
καθώς τα κόκκινα δάκρυα,
στο χώμα, λίμνη δημιούργησαν
κι άθελά της εκεί τον πόνο της μετέδωσε
και μαζί της κι αυτό άρχισε να κλαίει.
«Δεν αντέχω άλλο πια»,
το τοπίο της αποκρίθει,

Διαβάστε περισσότερα …
ρυτιδα

Η ΡΥΤΙΔΑ – Χριστόφορος Τριάντης

    Η ΡΥΤΙΔΑ   Ένα αλισβερίσι είναι η ζωή. Μια κληρονομημένη ρυτίδα στο μέτωπο που καρφώθηκε μετά από καιρό (λίγο ή πολύ δεν έχει σημασία ). Ξαπόμεινε μέχρι το τέλος ως υπενθύμιση : όλα[…]

Διαβάστε περισσότερα …
ΚΙΤΡΙΝΗ ΥΦΗ

Κίτρινη υφή – Μπαλή Βάγια

Ξέστρωτες οι σκέψεις

έπαψαν να σκεπάζουν

της ψυχής τα ολόλευκα στρώματα.

Αχτένιστα τα όνειρα,

σταμάτησαν να λάμπουν

στον ήλιο της αγάπης

και σε κόμπους φρικτούς

πλέκουν μοναξιά.

Διαβάστε περισσότερα …
Δάγλας Γιώργος

Δάγλας Γιώργος

Έτρεχε με μάτι αγριεμένο.

Τρίχα ορθή. Αλαφιασμένη στο κεντρικό

πλακόστρωτο της Ρώμης.

Λόγια ακατάληπτα και μυστηριώδη έβγαιναν σαν

αφρός απ’ το στόμα της:

“Στην Αίγυπτο, στην Αίγυπτο. Καίγονται τα

όνειρα.

Διαβάστε περισσότερα …
Πόσο ακόμα;

Πόσο ακόμα; – Θανάσης Κωτσιόπουλος

Bάρυνε το χ του αχ κι έγινε γάμμα

-Μόνο ένα γράμμα-

Πριν τη μέση της αγάπης

Τα φωνήεντα ίδια της απάτης.

Γράφεις την αγάπη με κεφαλαίο Πι.

Σαν να ρωτάς :

-Πόσο;

Πόσο ακόμα;

Διαβάστε περισσότερα …

Χωρίς επιστροφή – Δισακιά Μαριαλένα

Το καράβι της θλίψης σάλπαρε

η ψυχή μου επιβιβάστηκε μόνη σε ταξίδι μακρινό!

Δεν με νοιάζουν τα αντίο σας !

Ούτε τα μάτια σας τα δακρυσμένα!

Ψέματα ήταν όλα !

Κόσμος που πίστεψες …..;

Κακώς μου είπαν …!

Απογοητεύτηκες από όλους ..;

Διαβάστε περισσότερα …

Έφυγες – Δισακιά Μαριαλένα

Έφυγες κρυφά

μην και ακουστούν τα βήματα

του αποχωρισμού σου

και πονέσεις.

Έκλεισες τα μάτια

στη θωριά της λύπης σου

δρασκέλησες τον αυλόγυρο

όσο πιο γρήγορα μπορούσες.

Διαβάστε περισσότερα …