Θ.Δ.Τυπάλδος

Διψασμένη για αγάπη – Θ.Δ.Τυπάλδος

Το τοπίο ολόγυρα,
τη θλίψη της άρχισε να νιώθει,
καθώς τα κόκκινα δάκρυα,
στο χώμα, λίμνη δημιούργησαν
κι άθελά της εκεί τον πόνο της μετέδωσε
και μαζί της κι αυτό άρχισε να κλαίει.
«Δεν αντέχω άλλο πια»,
το τοπίο της αποκρίθει,

Διαβάστε περισσότερα …
Γλαρός

ΘΛΙΨΗ ΤΟΥ ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ – Γλαρός Ντίνος

    ΘΛΙΨΗ ΤΟΥ ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ       Στην Κατερίνα Γώγου…     Πάντα μου άρεσαν τα μελαγχολικά τραγούδια που έλεγαν τον πόνο κάθε ψυχής βασανισμένης και της χαράς ανατολή επρόσμεναν στον ίσκιο μιας πληγής που[…]

Διαβάστε περισσότερα …
Θλίψη

Θλίψη – Τριάντης Χριστόφορος

ΘΛΙΨΗ   Ω , θλίψη, κατακερματισμένη πιάνεις κάθε μεριά του τοίχου. Δεν αφήνεις ούτε μια στάλα φως να ζωντανέψει πάνω του. Ακυρώνεις κάθε ίχνος ιστορίας που είχε ζωγραφιστεί στις ταπετσαρίες από κάποια τυχαία χαρά .[…]

Διαβάστε περισσότερα …
Βελούδας (4)

Τα μυστικά των ιδεών – Βελούδας Πέτρος

Στα δάκρυα αφημένος, εισπνέει προσευχές

της αλύτρωτης μοίρας του.

Διαβαίνει σοκάκια, όπου συναθροίζονται

μυστικοί ιεροφάντες,

αναμοχλεύει τις κερκόπορτες της σκέψης,

Διαβάστε περισσότερα …
Γιάννης

Η κραυγή… παλίρροια – Καρατζούδης Γιάννης

Η μελλούμενη πορεία της σιωπής

οργή απέραντη στο νοητό βυθό,

φυσίγγι άλλο δεν υπάρχει

θύμα βουβό για θρήνο.

Η φλέβα κτυπά και δυναμώνει το άδικο

που πλημμυρίζει την πολιτεία,

ερώτηση που σφάχτηκε πριν γίνει απορία.

Διαβάστε περισσότερα …
Ελπίδες

Ελπίδες – Τσουλακίδη Κατερίνα

Μέσα από άπειρες λουρίδες
σκιερής πόλης
ξεπροβάλουν εικόνες,
νούμερα, γράμματα
που χωρίς να επιζητούν τη προσοχή
καταφέρνουν να ακινητοποιούν
με τρόπο βάναυσο
τις αρτηρίες μου.

Διαβάστε περισσότερα …
Γράμμα

Γράμμα χωρίς παραλήπτη… – Ελένη Ταϊφυριανού

Χαράζει η μέρα,
Και με βρίσκει καθισμένη στο τραπέζι
μ’ ένα χαρτί κι ενα στυλό στο χέρι…
Λες και ξυπνάω από λήθαργο βαθύ,
ανοίγω τα μάτια μου στο χάδι του ήλιου
και το αεράκι που φυσά τριγύρω

Διαβάστε περισσότερα …
Σπασμένοι Θεοί

Όλα μια αγκαλιά – Καρατζούδης Γιάννης

Σπασμένοι θεοί

σε ερείπια μέσα πεταμένοι,

και η εφηβική ματωμένη μορφή

σκοτώνει την ψυχή των λίγων στην Δύση

ανθρώπων.

Στους πολλούς μικρά σκουπιδάκια στα μάτια

τους φέρνει για να έχουν λόγο για ένα δάκρυ μόνο,

και μέσα στα σπίτια τους κρυφές παράκλησης

στο θεό τους,

Διαβάστε περισσότερα …

Στα φανερά – Βάγια Μπαλή

  Του χρόνου διαβάτες, κρυφοί μετανάστες, με βλέμμα του πόνου, με άγημα τρόμου, διαβαίνετε μόνοι, σε γη που πληγώνει, με αίμα στις πλάτες.   Παιδιά μ αυταπάτες, στους δρόμους κοιμάστε και όσους θυμάστε αγγίζουνε πια[…]

Διαβάστε περισσότερα …

Χώρος χωρίς χρόνο – Χάρης Παπασάββας

Εισέπραξα τα ολέθρια

επίχειρα των ονείρων μου,

τώρα ανεμόδαρτος σκάβω

κάτω απ’ την σκεπή του δέρματος

και ανασύρω τις χρωματοβολές

των γενεών του ουράνιου τόξου.

Διαβάστε περισσότερα …

Χωρίς επιστροφή – Δισακιά Μαριαλένα

Το καράβι της θλίψης σάλπαρε

η ψυχή μου επιβιβάστηκε μόνη σε ταξίδι μακρινό!

Δεν με νοιάζουν τα αντίο σας !

Ούτε τα μάτια σας τα δακρυσμένα!

Ψέματα ήταν όλα !

Κόσμος που πίστεψες …..;

Κακώς μου είπαν …!

Απογοητεύτηκες από όλους ..;

Διαβάστε περισσότερα …