ρυτιδα

Η ΡΥΤΙΔΑ – Χριστόφορος Τριάντης

    Η ΡΥΤΙΔΑ   Ένα αλισβερίσι είναι η ζωή. Μια κληρονομημένη ρυτίδα στο μέτωπο που καρφώθηκε μετά από καιρό (λίγο ή πολύ δεν έχει σημασία ). Ξαπόμεινε μέχρι το τέλος ως υπενθύμιση : όλα[…]

Διαβάστε περισσότερα …
Λουλούδια

Αχ ρε μαμά! – Δισακιά Μαριαλένα

Πρωτομαγιά ήταν πάλι και ήμουν δεν ήμουν 9 χρονών όταν σκέφτηκα να ακολουθήσω το έθιμο της γειτονιάς! Μεγαλώνοντας έμαθα ότι το είχαν και αλλού δεν ήταν μόνο στην γειτονιά μας! Μαζευτήκαμε κρυφά αργά το απόγευμα όλα τα παιδιά της περιοχής για να πάμε να κλέψουμε λουλούδια για το Μάη…

Διαβάστε περισσότερα …
τρένο

Διαδρομές Νο 1- Δισακιά Μαριαλένα

Κάτι μέρες σαν την σημερινή μου αρέσει πολύ να κυκλοφορώ με ΜΜΜ . Παίζω εκείνο το παιχνίδι που έπαιζα μικρή. Βλέπω γύρω-γύρω και φτιάχνω ιστορίες. Να όπως η κυρία απέναντί μου. Μένει στην Κηφισιά.

Διαβάστε περισσότερα …
Οι λέξεις που δεν είπαμε

Οι λέξεις που δεν είπαμε – Σοφία Κοντογεώργου

Οι λέξεις που δεν είπαμε

και φοβισμένοι

κρύψαμε σ’ απορημένα βλέμματα

στέκονται απέναντί μας

Μια εκκωφαντική σιωπή

μας εκδικείται

Τα δόντια φτιάξαν κάγκελα

χτίσαν το στόμα φυλακή

Διαβάστε περισσότερα …
Ο Άγγελος

Ο Άγγελος – Σοφία Τανακίδου

Τον ακούω.

Κτυπά τα ατσάλινα φτερά του.

Και ακονίζει το σπαθί του.

Φτιάχνει φτερά.

Στα κολλάει στην πλάτη.

Κι’ εγώ τα ξεκολλώ.

Πονάς μάνα;

Δεν απαντάς.

Δεν με ακούς…

Διαβάστε περισσότερα …

Κρυφτό – Δισακιά Μαριαλένα

Δεν θυμάμαι πότε ήταν η πρώτη φορά

που στα σπλάχνα της μπήκα.

Είχε τον καθρέπτη από μέσα

αντανακλώντας σκοτάδι.

Έκλεινε με υπόκωφο θόρυβο.

Μάτια γεμάτα πρόσωπα και φόβο.

Παλτό κρεμασμένο.

Σφηνώνει στην μύτη κόκκους ναφθαλίνης και θυμό.

Διαβάστε περισσότερα …

Χωρίς επιστροφή – Δισακιά Μαριαλένα

Το καράβι της θλίψης σάλπαρε

η ψυχή μου επιβιβάστηκε μόνη σε ταξίδι μακρινό!

Δεν με νοιάζουν τα αντίο σας !

Ούτε τα μάτια σας τα δακρυσμένα!

Ψέματα ήταν όλα !

Κόσμος που πίστεψες …..;

Κακώς μου είπαν …!

Απογοητεύτηκες από όλους ..;

Διαβάστε περισσότερα …

Έφυγες – Δισακιά Μαριαλένα

Έφυγες κρυφά

μην και ακουστούν τα βήματα

του αποχωρισμού σου

και πονέσεις.

Έκλεισες τα μάτια

στη θωριά της λύπης σου

δρασκέλησες τον αυλόγυρο

όσο πιο γρήγορα μπορούσες.

Διαβάστε περισσότερα …