Πίτα αγριοκέρασο, plan b και πουρ-μπουαρ

ίναι μερόνυχτα που μας παρατηρούμε να είμαστε ένα δίκιο που περιορίστηκε στη σκέψη του “τράβα γαμήσου”, και τελικά γαμήθηκε αυτό, ένα βίαιο ξύπνημα, 2 λεπτά που προσπαθούν να μην υπερβούν τα 120 δεύτερα, μια αναμονή σε δημόσια υπηρεσία, ο ήχος της ταμειακής, η ανακοίνωση της επόμενης στάσης.

Διαβάστε περισσότερα …
Ρευστά όρια

Ποιητικές συμπλεύσεις 3 – ΡΕΥΣΤΑ ΟΡΙΑ

Το καράβι των Ποιητικών συμπλεύσεων συνεχίζει το ταξίδι του. Δεκαεννιά ποιητές, ένα ακόμα ταξίδι. Ρευστά όρια ποίησης.Εκδόσεις ΕντύποιςΥπεύθυνοι σειράς Βασίλης Γεργατσούλης & Δημήτρης Παπακωνσταντίνου Επιμέλεια Βασίλης Γεργατσούλης & Ευσταθία Σπυροπούλου.Τα ονόματα των συμμετεχόντων με αλφαβητική[…]

Διαβάστε περισσότερα …

Σκέψεις λεωφορείου – Κατερίνα Δήμτσα

Ασε με να σου πω για τα λεωφορεία. Ναι, αυτά τα μίζερα, τα αστικά, που παίρνεις κάθε μέρα και τα μισείς όσο και τη δουλειά σου, τη σχολή, σου , τις υποχρεώσεις σου ή μάλλον τα μισείς επειδή μισείς τις υποχρεώσεις σου. Με έναν τρόπο τα αστικά λεωφορεία τα αγαπάω.

Διαβάστε περισσότερα …

Κανείς δε βαριέται, όλα είναι βαρετά. – Μτφρ. Κατερίνα Δήμτσα

Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα και προκλητικά άρθρα γύρω από την πολιτική και την »κουλτούρα» μπορούμε να χαρακτηρίσουμε το »Είμαστε όλοι πολύ αγχωμένοι»*  του Ινστιτούτου των Αβέβαιων Συνειδήσεων (Institute of Precarious Consciousness). Αυτό το άρθρο υποστηρίζει πως η βασική προβληματική επίδραση που αντιμετωπίζει στις μέρες μας ο καπιταλισμός είναι το Άγχος. Σε μια προηγούμενη φορντιστική εποχή**, δεσπόζουσα αντιδραστική επίπτωση, μπορούμε να θεωρήσουμε αντίστοιχα τη Βαρεμάρα.

Διαβάστε περισσότερα …

(α)Ρομαντικό – Κατερίνα Δήμτσα

Μας ξεφουσκώνουν μέρα τη μέρα σαν ρόδες από φορτηγό που διασχίζει τη νύχτα την εθνική με οδηγό πιωμένο.
 Μας σκάνε σαν μπαλόνια μετά από πάρτυ γενεθλίων που ενοχλούν τον πατέρα που διασχίζει εκνευρισμένος το σαλόνι
 Μας πουλάνε όλους και δεν μας αγοράζει κανείς και έτσι μας χαρίζουν σαν παιδικό παιχνίδι σπασμένο που η μοίρα του κανείς να μην το θέλει είναι

Διαβάστε περισσότερα …
αναποφασιστη

Αναποφάσιτη – Φιλαρέτη Βυζαντίου

Πώς με παιδεύει σήμερα ο ήλιος
Ανοιχτό παράθυρο τα μάτια σου
μέλισσες οι σκέψεις βουίζουν ασταμάτητα
νιώθω έρημη από συναισθήματα
τριγυρνώ στο σκαμμένο χώμα του μεσημεριού
αναποφάσιστη

Διαβάστε περισσότερα …

«Μαγικά» φίλτρα – Κατερίνα Δήμτσα

Μεγάλωσα σε μια εποχή που τα περιοδικά δεχόντουσαν αρνητική κριτική για τις επεξεργασμένες φωτογραφίες των »Σελέμπριτιζ» που παρήλαυναν σε εξώφυλλα, όπου κανείς δεν τσιγγουνευόταν το φώτοσοπ. Έτσι γαλουχήθηκαν ολόκληρες γενιές, με αυτό το άπιαστο πρότυπο ομορφιάς, που τόσο παλεύουμε σήμερα για να ξεριζωθεί από τις αντιλήψεις μας. Αλλά τα φίλτρα, τα προγράμματα επεξεργασίας φωτογραφιών και τα αντίστοιχα social media επανέφεραν όλο αυτό την κατάσταση στο σήμερα.
 

Διαβάστε περισσότερα …
Πηνελόπη Ζαλώνη

Από το κίνημα «Provocateur»

Οι εκδόσεις «Provocateur» του ποιητή Βασίλη Βασιλιάδη πάνε κόντρα σε ότι μέχρι τώρα γνωρίζατε για τις εκδόσεις. Εκδίδει αποκλειστικά ελληνική ποίηση. Επιλέγει ο ίδιος τους ποιητές ή τις ποιήτριες που θα εκδώσει και τους το[…]

Διαβάστε περισσότερα …
το κορίτσι και το αηδόνι

Το κορίτσι και το αηδόνι – Γιάννης Κόκκινος

Ζούσε κάποτε ψηλά σε ένα βουνό ένα κορίτσι που μικρό είχε ταξιδέψει τον κόσμο και γνώρισε πολλά. Μεγάλο πια, κουρασμένο για άλλα ταξίδια, βρέθηκε στο βουνίσιο σπίτι που οι ιδιοκτήτες του, μαγεμένοι από τις εμπειρίες[…]

Διαβάστε περισσότερα …

Φουτουρισμός, μέθη και παπούτσια – Κατερίνα Δήμτσα

Μέθυσα
βγήκα στο κρύο, έγραψα σε ένα χαρτάκι όλα τα ρομαντικά λόγια που είχα κρατημένα με λέξεις όπως μωρό μου αγάπη μου και τέτοια, εξέπεσα στα φουτουριστικά μανιφέστα και και ανέλυσα στο μυαλό μου τη σύνδεση του πουαντιγισμού και των πίξελς.

Διαβάστε περισσότερα …

Ντεκαντάνς II – Κατερίνα Δήμτσα

Πάρτε τα σπίτια, αγαπήστε, ερωτευτείτε τα, μην ξεχάσετε να πετάξετε τα σκουπίδια. Τα δικά σας λέω. Είναι πολύ in να μαζεύεις σκουπίδια σπίτι.

Διαβάστε περισσότερα …

Το πουλόβερ – Κατερίνα Δήμτσα

Έπρεπε να έχω ήδη φτιάξει τη βαλίτσα, αλλά ακόμα δεν μπορώ να βάλω τη σκέψη μου σε μια σειρά και επομένως δεν μπορώ να βάλω σε μια σειρά και τα ρούχα. Υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να μην προλάβω.

Διαβάστε περισσότερα …
Ρομπέν τν στίχων στο δάσος της ποίησης

Ρομπέν των στίχων στο δάσος της ποίησης – Γιώργος Μιχαλόπουλος

Η αλήθεια είναι πως εγώ μα και αρκετοί διαδικτυακοί αναγνώστες του Γιώργου περιμέναμε αυτήν την «γέννα». Οι περισσότεροι δε περιμέναμε με ανυπομονησία να έρθει η ώρα της. Δεν μπορώ να μιλήσω για την ποίηση του[…]

Διαβάστε περισσότερα …

«Ρομαντικές» ψυχικές ασθένειες – Κατερίνα Δήμτσα

Τα θέματα ψυχικής υγείας δεν είναι μια φανταστική ιστορία. Δεν συντάσσονται από έναν συγγραφέα. Είναι ειλικρινής πόνος και αλλάζουν συνεχώς τη ζωή. Γιατί λοιπόν, ως γενιά, τα ντύνουμε συχνά με περιτύλιγμα παραμυθιού;

Διαβάστε περισσότερα …
Ζεστή σοκολάτα

Ζεστή σοκολάτα – Νικόλας Παπανικολόπουλος

Ζεστή σοκολάτα. «Φύγε!» της είπε… «και μη τολμήσεις να γυρίσεις πίσω ξανά. Θα σε χτυπήσω!»… Και της έκλεισε κατάμουτρα τη πόρτα. Ο κρότος ακούστηκε ανακουφιστικά στα αυτιά της. Από τα μάτια της κυλάγανε δάκρυα, οι[…]

Διαβάστε περισσότερα …
Τοίχος

Ένα γράμμα δρόμος – Μαριαλένα Δισακιά

Δύο δωμάτια μια μεσοτοιχία στο ένα η λογική στο άλλο η τρέλα ανάμεσα τους μια γραμμή Στο ένα η αγάπη στο άλλο το μίσος ανάμεσα τους χάος Στο ένα η χαρά στο άλλο η θλίψη[…]

Διαβάστε περισσότερα …

Θάνατος στα ονοματεπώνυμα – Κατερίνα Δήμτσα

Θάνατος στα ονοματεπώνυμα.
Άνθρωποι στριμωγμένοι στο αστικό,άνθρωποι στριμωγμένοι στο κεφάλι τους ,»μπείτε πιο μέσα ρε παιδιά να χωρέσουμε κι εμείς», πάμε, πάμε όλοι μαζί, μια κρουαζιέρα αγάπης, με σημαία τον καταναλωτισμό, υποχρεώσεις-δώρα-χνώτα

Διαβάστε περισσότερα …