Βελούδας (4)

Τα μυστικά των ιδεών – Βελούδας Πέτρος

Στα δάκρυα αφημένος, εισπνέει προσευχές

της αλύτρωτης μοίρας του.

Διαβαίνει σοκάκια, όπου συναθροίζονται

μυστικοί ιεροφάντες,

αναμοχλεύει τις κερκόπορτες της σκέψης,

Διαβάστε περισσότερα …
παπανατσιδης

Απόλυτος λύσις – Παπανατσίδης Μιχάλης

Απόλυτος λύσις     Θεωρώντας ήδη, πως τα πάντα έχουν κριθεί, κάπου φυλάσσεται μία απαλλακτική λύσις. Όταν η μαγική ράβδος σου έχει χάσει την ευεργετική της ιδιαίτερη φύση, και τα ενδεικτικά γνωρίσματα αδυνατούν (όπως, κάποτε…)[…]

Διαβάστε περισσότερα …
Βελουδας

Αθώο αίμα αναβλύζει
από τα σπλάχνα της θάλασσας,
συγκινημένο κυοφορεί μια αναστάσιμη
καλοκαιρινή αναζωογόνηση ελπίδων
για ομορφιά της δήθεν πραγματικότητας…
Το αίμα κυλάει και επιθετικά
κυκλώνει κάτασπρο περιγιάλι

Διαβάστε περισσότερα …
Παπανατσίδης

Θα πρέπει να υπομένουμε – Μιχάλης Παπανατσίδης

Θα πρέπει να υπομένουμε

Εκείνοι, που κάποτε μ’ εμάς ταυτίζονταν

κι έπειτα η μοίρα τους θέλησε να διαφοροποιηθούν,

μας μιλούσαν με φωνές που ποτέ δεν ακούσαμε.

Διαβάστε περισσότερα …
γατος

Εs la historian de un amor – Νατάσσα Κεδίκογλου

Με ξύπνησε ο ήλιος που έμπαινε μέσα από τις γρίλιες. Τεντώθηκα και αναστέναξα με ευχαρίστηση. Το βλέμμα μου πλανήθηκε στο δωμάτιο, οι ακτίνες του ήλιου που έμπαιναν του έδιναν μια σχεδόν ονειρική χροιά. Θα μπορούσα να περιγράψω το δωμάτιο αυτό και με κλειστά μάτια!

Διαβάστε περισσότερα …
ελπιδα

Ελπίδα – Μιχαλόπουλος Γεώργιος

  ΕΛΠΙΔΑ  Γένους θετικού…. Νύμφη του αισιόδοξου πνεύματος, στεφανωμένη με άνθη χαρμόσυνης ανεμελιάς, πλεγμένα με νοσταλγία μαλλιά, με λυτά χαμόγελα, και πρόσωπο παρθένας φύσης, στα ξέφωτα του δάσους της προσμονής μόνιμη κάτοικος, σε κορμούς θετικής[…]

Διαβάστε περισσότερα …
Ραμένη εντός

Ραμμένη εντός – Βουτσινά Αντιγόνη

Ραμμένη εντός Το κοριτσάκι βγαίνει από το δέρμα μου επτά και δέκα ακριβώς. Ξεκρεμάει τα ερπετά απ’ το ταβάνι, και τα περνάει στο χοντρό βελόνι. Δεν με κοιτάζει ποτέ. Αντιθέτως, εγώ την παρακολουθώ να κατεβαίνει[…]

Διαβάστε περισσότερα …
Ταλαιπωρες γριες

Κάτι ταλαίπωρες γριές – Πάνος Σταθόγιαννης

Όλο και πιο συχνά τα τελευταία χρόνια, πολύ πρωί, χαράματα, με μια βροχή βαθυκύανη κι αυστηρή να μαστιγώνει το τζάμι (αλλά κι αργότερα – εννιά η ώρα, δέκα…), στριμώχνομαι στο λεωφορείο της γραμμής με εκείνες τις ταλαίπωρες γριές, που άνθρωπος κανείς δεν τις φωνάζει ‘‘μάνα‘‘ ή ‘‘γιαγιά‘‘. Και όχι μόνο στα λεωφορεία οποιασδήποτε γραμμής, αλλά και όπου αλλού μπορεί να βάλει ο νους σας. Στις εισόδους των υπουργείων να σφουγγαρίζουν τις σκάλες και να τις λυπάται η ψυχή σου.

Διαβάστε περισσότερα …
ηλιοτρόπιο

Ερωτικό ηλιοτρόπιο – Βελούδας Πέτρος

    Στων ματιών την καταιγίδα, σπίθες έρωτα ξυπνούν, δεν φωτίζουν τα δωμάτια  που ανασαίνουν ευτυχία. Όλα κρύβονται στις αισθήσεις που εκφράζονται με φιλελεύθερη ηδονική προδιάθεση στη στιγμή εκείνη για εικονική περιήγηση στον κόσμο των[…]

Διαβάστε περισσότερα …