πικαπ

Το μπαουλοστέρεο – Θανάσης Κρεμασμένος

Κάποιος είχε ξετρυπώσει ένα γουέστερν-ταγκό (δύο σε ένα) που ξεκινούσε με κάτι πυροβολισμούς και ακολουθούσε ρυθμικά ένα ακορντεόν. Με τους πυροβολισμούς πέφταμε στα πατώματα σαν να μας είχε σκοτώσει ο τύπος της μονομαχίας στο Ελ Πάσο: Ένα ξαφνικό τίναγμα του κεφαλιού, τα χέρια να πιάνουν τη καρδιά που είχε λαβωθεί, το μάτι γουρλωμένο πριν να κλείσει για πάντα!

Διαβάστε περισσότερα …
πιλάτες

Στο γυμναστήριο – Σοφία Κοντογεώργου

Καλέ , δεν φάγαμε πολύ
μόνο ένα κοπάδι
πέντε – έξι τούρτες παγωτό
και κόκα κόλα λάιτ
Γιόγκα , πιλάτες και λοιπά
το πρόγραμμα περιέχει
και λίγο αεροβική
όσο το σώμα αντέχει

Διαβάστε περισσότερα …
Χαμένος χρόνος

Ο χαμένος χρόνος – Νίκος Βάραλης

Είμαι παραδομένος πια στη αρμονία των λέξεων
χωρίς ούτε μια συλλαβή να κατοικήσω
χωρίς ένα νόημα, ένα παράθυρο σκυφτό στον άνεμο
να μπουσουλάει στα ήρεμα βράδια μου.

Διαβάστε περισσότερα …
παραμύθι

ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΔΙΧΩΣ ΝΟΗΜΑ ΜΑ ΜΕ ΔΙΔΑΓΜΑ – Θ.Δ. Τυπάλδος

Δεν γνωρίζει κανείς όμως αν κατάφερε να φάει εκείνους που μέσα στην κουΐντα γυρνούσαν και θέριευαν. Ο λαός τώρα, μη ξέροντας τι του είχε γραμμένο η μοίρα, έμεινε ατάιστος να γυρνά γύρω-γύρω απ’ το εργοστάσιο των αναπτήρων μέχρι που τον  έφαγε το κοριτσάκι.

Διαβάστε περισσότερα …
το άστρο της θάλασσας

Το άστρο της θάλασσας – Θ.Δ.Τυπάλδος

Τα δόντια των γυναικών είναι τόσο γοητευτικά αντικείμενα…
…που θα πρέπει να τα δούμε σαν ένα όνειρο ή μια στιγμιαία αγάπη
Τόσο όμορφη! Κυβέλη;
Είμαστε για πάντα χαμένοι στην έρημο του αιώνιου σκότους.
Πόσο όμορφη είναι

Διαβάστε περισσότερα …
Χήρα βοηθείας

Χήρα βοηθείας – Μιχαλόπουλος Γιώργος

Στα χέρια μας μεγαλώνουν τα παιδιά,ακουμπάνε οι εξαντλημένες αντοχές,
παίρνουμε το χαρτί της απόλυσης,
το φυλλάδιο με τις οδηγίες επιβίωσης,
στα ίδια αυτά χέρια που μας κρατάνε σφιχτά τις νύχτες χαρίζουμε περιποίηση,
κι όταν αιμορραγούν από τις πληγές των ασθενειών,
τα κοιτάμε περίλυποι.

Διαβάστε περισσότερα …

Η ΣΥΝΩΜΟΣΙΑ – Θ.Δ. Τυπάλδος

Ένας πελιδνός προσκυνητής στης Μέκκας τις ανηφόρες, στέκεται και στοχάζεται από πού βγαίνει η Αστάρτη. Μεθυσμένα αποδημητικά πουλιά, κλωσούν τον Αύγουστο στου Φλεβάρη τις χειροπέδες. Μεταμφιεσμένη κοπέλα, (μεταμφιεσμένη σε κάποια άλλη), στήνει την πραμάτεια της έξω από χωματερή δημοσίων θεαμάτων. Προσέχει τη σκιά της μη και χτυπήσει πάνω σε τζάμι ραγισμένο. Μεταφορείς μεταφέρουν μία ξύλινη κούκλα.

Διαβάστε περισσότερα …
Λάζαρος

ΤΟΥ ΛΑΖΑΡΟΥ – Νίκος Βαραλής

 Γνωρίζω το ρείθρο που πηγάζει
 το τρεμάμενο χέρι που γράφει ένα ποίημα
 το λυπημένο βλέμμα που χαϊδεύει ένα λουλούδι
  και για αυτό όταν έφευγες
 έβλεπα στα μαλλιά σου μια σιωπή
 μια ευγενική κραυγή του χρόνου
 κι ήξερα πως θα χαθούμε.

Διαβάστε περισσότερα …
Δασος

Βαστίλη – Δάσος – ΜΑΡΙΑ ΣΚΟΥΛΟΥ

Ρημαγμένες πέτρες απ’ τον ανθρώπινο πόνο εξεγερμένη ζωή χαραγμένη στην ανάγλυφη μνήμη, χαοτικά κενά, που έχουν παραδοθεί στην ακρωτηριασμένη δικαιοσύνη στα χέρια της νεκρής ξύλινης κούκλας που έγραφε τον επίλογο κάθε επεισοδίου.

Διαβάστε περισσότερα …
ΝΕΣΤΟΡ

Νέστορας – Το παραμύθι της Μ.Α.N.ΤΙ.Μ.

«Τι να πάθουμε;» είπε ο Νίκος αγανακτισμένος. «Πάλι οι μεγάλοι κάνουν τα δικά τους. Πιόνια είμαστε στα χέρια τους, που λέει και ο μπαμπάς μου.» Είχε ακούσει αυτή τη φράση από τον μπαμπά του ένα βράδυ που έβλεπε ειδήσεις και από τότε την επαναλάμβανε όπου και όποτε μπορούσε.

Διαβάστε περισσότερα …
αναποφασιστη

Αναποφάσιτη – Φιλαρέτη Βυζαντίου

Πώς με παιδεύει σήμερα ο ήλιος
Ανοιχτό παράθυρο τα μάτια σου
μέλισσες οι σκέψεις βουίζουν ασταμάτητα
νιώθω έρημη από συναισθήματα
τριγυρνώ στο σκαμμένο χώμα του μεσημεριού
αναποφάσιστη

Διαβάστε περισσότερα …