Η ΣΥΝΩΜΟΣΙΑ – Θ.Δ. Τυπάλδος

Ένας πελιδνός προσκυνητής στης Μέκκας τις ανηφόρες, στέκεται και στοχάζεται από πού βγαίνει η Αστάρτη. Μεθυσμένα αποδημητικά πουλιά, κλωσούν τον Αύγουστο στου Φλεβάρη τις χειροπέδες. Μεταμφιεσμένη κοπέλα, (μεταμφιεσμένη σε κάποια άλλη), στήνει την πραμάτεια της έξω από χωματερή δημοσίων θεαμάτων. Προσέχει τη σκιά της μη και χτυπήσει πάνω σε τζάμι ραγισμένο. Μεταφορείς μεταφέρουν μία ξύλινη κούκλα.

Διαβάστε περισσότερα …
Λάζαρος

ΤΟΥ ΛΑΖΑΡΟΥ – Νίκος Βαραλής

 Γνωρίζω το ρείθρο που πηγάζει
 το τρεμάμενο χέρι που γράφει ένα ποίημα
 το λυπημένο βλέμμα που χαϊδεύει ένα λουλούδι
  και για αυτό όταν έφευγες
 έβλεπα στα μαλλιά σου μια σιωπή
 μια ευγενική κραυγή του χρόνου
 κι ήξερα πως θα χαθούμε.

Διαβάστε περισσότερα …
Δασος

Βαστίλη – Δάσος – ΜΑΡΙΑ ΣΚΟΥΛΟΥ

Ρημαγμένες πέτρες απ’ τον ανθρώπινο πόνο εξεγερμένη ζωή χαραγμένη στην ανάγλυφη μνήμη, χαοτικά κενά, που έχουν παραδοθεί στην ακρωτηριασμένη δικαιοσύνη στα χέρια της νεκρής ξύλινης κούκλας που έγραφε τον επίλογο κάθε επεισοδίου.

Διαβάστε περισσότερα …
αναποφασιστη

Αναποφάσιτη – Φιλαρέτη Βυζαντίου

Πώς με παιδεύει σήμερα ο ήλιος
Ανοιχτό παράθυρο τα μάτια σου
μέλισσες οι σκέψεις βουίζουν ασταμάτητα
νιώθω έρημη από συναισθήματα
τριγυρνώ στο σκαμμένο χώμα του μεσημεριού
αναποφάσιστη

Διαβάστε περισσότερα …
Ζεστή σοκολάτα

Ζεστή σοκολάτα – Νικόλας Παπανικολόπουλος

Ζεστή σοκολάτα. «Φύγε!» της είπε… «και μη τολμήσεις να γυρίσεις πίσω ξανά. Θα σε χτυπήσω!»… Και της έκλεισε κατάμουτρα τη πόρτα. Ο κρότος ακούστηκε ανακουφιστικά στα αυτιά της. Από τα μάτια της κυλάγανε δάκρυα, οι[…]

Διαβάστε περισσότερα …
Ζαγοραίου

Δυό βήματα – Ισμήνη Ζαγοραίου

Δυο βήματα… Εκείνο το φεγγάρι σα  γη μεγάλο Δύο βήματα και  Δεν το ΄φτασες ποτέ  ούτε με ξόρκια ούτε με ιδρώτα Δεν το ΄φτασες και έφτασες στο τέρμα. Τέλος χρόνου Τέλος παράτασης Τέλος δρόμου Και[…]

Διαβάστε περισσότερα …
Naif ποίηση

Αδημοσίευτα… -Βασίλης Βασιλειάδης

Αυτοί οί άνθρωποι
ακροάζονται τόν κόσμο από απόσταση
δέν βυθομετρούν τά πράγματα
κατοικημένοι καθώς είναι από τήν ειρωνία καί τήν ηρεμία τής μή συμμετοχής
δέν δείχνουν νά τρελαίνονται
ούτε από χαρά
ούτε από θυμό
έτσι μεγάλωσαν

Διαβάστε περισσότερα …
Δημιουργία

Δημιουργία – Χριστόφορος Τριάντης

Η δημιουργία είναι σαν ένα διάφανο σπίτι. Οι τοίχοι του είναι στερεωμένοι με πνοές ανέμων, μύθων και ιστοριών (παλαιών ημερών). Στις κόγχες υπάρχουν ζωγραφιές. Παριστάνονται: όνειρα, χθόνια χρώματα κι έναστρες νύχτες που γεννούν σκιάσεις και αχνοφωτίζουν τη ρυμοτομία.
Άχρονοι σκελετοί λέξεων είναι «ατάκτως ερριμμένοι» στην αυλή.

Διαβάστε περισσότερα …
ρυτιδα

Η ΡΥΤΙΔΑ – Χριστόφορος Τριάντης

    Η ΡΥΤΙΔΑ   Ένα αλισβερίσι είναι η ζωή. Μια κληρονομημένη ρυτίδα στο μέτωπο που καρφώθηκε μετά από καιρό (λίγο ή πολύ δεν έχει σημασία ). Ξαπόμεινε μέχρι το τέλος ως υπενθύμιση : όλα[…]

Διαβάστε περισσότερα …
Τριάντης

ΑΝΤΙ- ΣΚΕΨΕΙΣ – Τριάντης Χριστόφορος

Το μίσος είναι γρηγορούν στοιχείο. Αφιερώνεις χρόνο στις προσωποποιήσεις και στα αποτελέσματα (ή τα επιτεύγματά του), ανάλογα βέβαια το πνεύμα που διαθέτει ο καθένας και τα μισούμενα πρόσωπα (δεν έχουν όλοι την ίδια αξία).

Διαβάστε περισσότερα …
Σάλτος

Απόσπασμα μοναχικού λόγου – Σάλτος Δημήτρης

Είχα κουραστεί και να κοιτάω έξω από το παράθυρο τις μυστηριώδεις μορφές που πηγαινοέρχονταν απέναντι σε κάποια κίτρινα παράθυρα, σαν από άλλο κόσμο έμοιαζαν, βυθισμένες σε μια τρομερή ρουτίνα που με ανατρίχιαζε, όχι, δεν θέλω να πάω κι εγώ σε αυτό το μέρος, όχι, ποτέ…

Διαβάστε περισσότερα …