Λοβοτομή

Λοβοτομή σκέψης – Μαριαλένα Δισακιά

Λοβοτομή σκέψης Η κλεψύδρα σου από την κάτω μεριά φίλε δεν έχει πάτο, δεν γυρνάει να ξαναμετρήσει το χρόνο Τρέχει η μοναξιά σε διαδρόμους γυμναστηρίουΠαίζει μαζί μου τόπι σε αίθουσες του πιλάτες Ξεγυμνώσατε τον άνθρωπο[…]

Διαβάστε περισσότερα …
Νυχτωδία

Νυκτωδία – Δώρα Μεταλληνού

Νυκτωδία Οι σκιές πλήθαιναν στο νερό ,το χρώμα του μουντό και οι πέτρες στο βυθό χαθήκανε,Μια βάρκα φεγγάρι κωπηλατούσε στο μαύρο φόντο τ’ ουρανού, τα φαναράκια του άναβαν ένα, ένα Δίχως να βιάζονται τρεμόπαιζαν λίγο[…]

Διαβάστε περισσότερα …
το άστρο της θάλασσας

Το άστρο της θάλασσας – Θ.Δ.Τυπάλδος

Τα δόντια των γυναικών είναι τόσο γοητευτικά αντικείμενα…
…που θα πρέπει να τα δούμε σαν ένα όνειρο ή μια στιγμιαία αγάπη
Τόσο όμορφη! Κυβέλη;
Είμαστε για πάντα χαμένοι στην έρημο του αιώνιου σκότους.
Πόσο όμορφη είναι

Διαβάστε περισσότερα …
Κραυγή

Κραυγή – Δισακιά Μαριαλένα

Κραυγή   Το ένα λεπτό κυνηγά το άλλο μανιασμένο. Βρίσκομαι πίσω από το τείχος της σιωπής μου . Μια σιωπή ατέλειωτη… ανυπόφορη . Πίσω από αυτήν βλέπω πώς υπάρχει ένας κομματιασμένος καθρέπτης. ΝΑΙ! Είναι ο[…]

Διαβάστε περισσότερα …
Λάζαρος

ΤΟΥ ΛΑΖΑΡΟΥ – Νίκος Βαραλής

 Γνωρίζω το ρείθρο που πηγάζει
 το τρεμάμενο χέρι που γράφει ένα ποίημα
 το λυπημένο βλέμμα που χαϊδεύει ένα λουλούδι
  και για αυτό όταν έφευγες
 έβλεπα στα μαλλιά σου μια σιωπή
 μια ευγενική κραυγή του χρόνου
 κι ήξερα πως θα χαθούμε.

Διαβάστε περισσότερα …
Τοίχος

Ένα γράμμα δρόμος – Μαριαλένα Δισακιά

Δύο δωμάτια μια μεσοτοιχία στο ένα η λογική στο άλλο η τρέλα ανάμεσα τους μια γραμμή Στο ένα η αγάπη στο άλλο το μίσος ανάμεσα τους χάος Στο ένα η χαρά στο άλλο η θλίψη[…]

Διαβάστε περισσότερα …
Χρονιά

Χρονιά… – Δισακιά Μαριαλένα

Θα γίνουν οι επιθυμίες μου πραγματικότητα  
Σκατά  Θα φέρει  
Ότι είχε και η προηγούμενη θα φέρει  
Από όλα  

Διαβάστε περισσότερα …
βαλιτσα

Φεύγω – Δισακιά Μαριαλένα

Φεύγω… Ούτε φρένο ούτε άγκυρα Το μυαλό μου τρέχει σαν τρελό σε σπασμένες ράγες, τα έρμα τους έχουν αποκολληθεί, χαλίκια σκόρπια και εγώ να προσπαθώ να βάλω ένα τέρμα στην τρελή πορεία της σκέψη μου.[…]

Διαβάστε περισσότερα …
Θ.Δ.Τυπάλδος

Διψασμένη για αγάπη – Θ.Δ.Τυπάλδος

Το τοπίο ολόγυρα,
τη θλίψη της άρχισε να νιώθει,
καθώς τα κόκκινα δάκρυα,
στο χώμα, λίμνη δημιούργησαν
κι άθελά της εκεί τον πόνο της μετέδωσε
και μαζί της κι αυτό άρχισε να κλαίει.
«Δεν αντέχω άλλο πια»,
το τοπίο της αποκρίθει,

Διαβάστε περισσότερα …
Μαριαλένα (3)

Περνώντας – Δισακιά Μαριαλένα

Περνώντας Γίναν οι φλέβες σκοινιά ρυτίδιασε το κόκκαλο του χρόνου ράγισε ο ουρανίσκος στο χάδι του καφέ κι αυτή η μαύρη τρύπα του χάους    σε κρατά αιχμάλωτο στην πνοή της πνίγοντας σε κάθε φόρα[…]

Διαβάστε περισσότερα …