Ευτυχως

Ευτυχώς υπάρχει και η θάλασσα. – Δισακιά Μαριαλένα

Χτυπάει το κουδούνι και μπαίνει το φρούτο. Πεταλούδα περίμενα, προ εξέλιξης της όμως, σκουλήκι ήρθε. Δεν πίστευα στα μάτια μου. Μαλλί κολλημένο μες στη λίγδα, μούσι άστο ακόμα και οι άστεγοι πιο περιποιημένο το έχουν, ένα τζιν από την εποχή των Rolling Stones με τόση μαυρίλα πάνω

Διαβάστε περισσότερα …
κουταλα

Η κουτάλα – Κοντογεώργου Σοφία

  Το κοντάρι της σκούπας κινείται αργά ανάμεσα στις παλάμες της . Συνήθως χρησιμοποιεί την ηλεκτρική , σήμερα όμως δεν είχε και πολύ όρεξη να τη μοντάρει (είναι και λίγο μπελαλίδικη) κι έτσι πήρε την[…]

Διαβάστε περισσότερα …
Δεν σε φιλώ

Δεν σε φιλώ – Κωτσιοπούλου Τίνα

Δεν μπορούσα με τίποτα να πείσω τον εαυτό μου να καθήσει να το γράψει αυτό το γράμμα,αλλά δεν είχα άλλη επιλογή.
Όταν πήρα την απόφαση αυτή,η στάση σου ήταν εντελώς αρνητική.Δεν θα ξεχάσω ποτέ την ειρωνεία στο βλέμμα σου,ούτε τα επιχειρήματα που χρησιμοποίησες για να με πείσεις να αλλάξω γνώμη.Είχαμε μια κοινή πορεία ζωής για δέκα ολόκληρα χρόνια που τελικά δεν είχαν καταφέρει να ενώσουν καμία πτυχή της ζωής μας.

Διαβάστε περισσότερα …
Παγκάκι

Το παγκάκι στην πλατεία – Μπονάτσου Αγάπη

Στάθηκα μπροστά στην εκκλησία. Έκανα τον σταυρό μου ύστερα από καιρό. Δεν μπήκα μέσα να ανάψω κερί. Ήμουν ακόμα θυμωμένος. Είχαν περάσει δύο χρόνια από τότε που έφυγε. Στην κηδεία του ήταν η τελευταία φορά που μπήκα σε εκκλησία. Προχώρησα και στάθηκα κάτω από τα πεύκα που στόλιζαν τον προαύλιο χώρο.

Διαβάστε περισσότερα …
Πύργος

Ο πύργος των ονείρων – Δισακιά Μαριαλένα

Κατέβηκε από την παλιά πολυκατοικία στον πολυσύχναστο δρόμο του κέντρου και πέρασε αφηρημένη στο απέναντι πεζοδρόμιο. Γύρισε το κεφάλι της και κοίταξε το μικρό μπαλκονάκι της , άδειο και με τα παντζούρια του κατεβασμένα, τον ένιωσε να την πλησιάζει και να περνά το χέρι του προστατευτικά γύρω από τους ώμους της.

Διαβάστε περισσότερα …
μαμα

«Χτύπος διακοπτόμενος…» – Δισακιά Μαριαλένα

Έτσι συμβαίνουν αυτά, ξαφνικά, απρόσμενα.

Ο επίμονος ήχος του τηλεφώνου μ’ έφερε στο σαλόνι. Αμάν πια, δε θα τελειώσω μ’ αυτά τα τηλέφωνα σήμερα! Απάντησα απότομα, μήπως και καταλάβουν ότι δεν έχω και πολύ χρόνο. -Παρακαλώ.

Διαβάστε περισσότερα …
Λουλούδια

Αχ ρε μαμά! – Δισακιά Μαριαλένα

Πρωτομαγιά ήταν πάλι και ήμουν δεν ήμουν 9 χρονών όταν σκέφτηκα να ακολουθήσω το έθιμο της γειτονιάς! Μεγαλώνοντας έμαθα ότι το είχαν και αλλού δεν ήταν μόνο στην γειτονιά μας! Μαζευτήκαμε κρυφά αργά το απόγευμα όλα τα παιδιά της περιοχής για να πάμε να κλέψουμε λουλούδια για το Μάη…

Διαβάστε περισσότερα …
Ακραία λίθος

Ακραία λίθος – Αμέντα Μαρία

Ο τόπος έδειχνε έρημος, σχεδόν ακατοίκητος. Η ώρα έντεκα το βράδυ, μια ημέρα μετά την Ανάσταση. Όσοι είχαν απολαύσει το πασχαλινό γεύμα μετά από μια μακρά περίοδο νηστείας, ξεκουράζονταν τώρα ήσυχοι και αναπαμένοι πως είχαν κάνει το χρέος τους. Είχαν καθαρίσει τις ψυχές τους από τους ρύπους της αμαρτίας αυτομάτως με την εγκράτεια και την αποχή από τις «απαγορευμένες» τροφές.

Διαβάστε περισσότερα …

Τσάι του βουνού – Δισακιά Μαριαλένα

Έπρεπε να φύγει. Δεν γινόταν διαφορετικά. Κοίταξε το είδωλό του στον καθρέπτη. Δεν το αναγνώριζε, δεν μπορούσε να το αναγνωρίσει. Είχαν περάσει δυο φρικτές ημέρες. Θλίψη, πόνος, οργή. Είχε μείνει πια εντελώς μόνος.
Από πριν παντρευτεί ήξερε πως η αδελφή του η Δέσποινα θα έμενε μαζί του. Σαν όνειρο τα θυμάται. Πάει και έρχεται η θύμηση.

Διαβάστε περισσότερα …