GNTM, το χρονικό μιας αθλιότητας.

Μες στο έτοιμο και καλλιεργημένο, μισογυνικό κλίμα, ήρθε, λοιπόν, το Greece’s Next Top Model (3ος κύκλος παρακαλώ…), να υπηρετήσει μια μόδα που ως υψηλή δημιουργία δεν υποστηρίχτηκε πότε και να αναδείξει μοντέλα για τις πασαρέλες των οίκων που δεν έχουμε.Το σώμα ως πατρόν, ανάλογα τη μόδα της εποχής!

Διαβάστε περισσότερα …

Περιπλέξεις / Περί πλέξης – Κατερίνα Δήμτσα

Γράφω γιατί αν δε γράφω θα συνεχίσω, θα συνεχίσω να σκέφτομαι άκριτα και να πλέκω τη σκέψη στη σκέψη βελονάκι. και τώρα θα αρχίσω το πλέξιμο, να , μου άρεσε από μικρή να ανοίγω το κουτί με τις κλωστές της μαμάς ή το άλλο το ξύλινο της γιαγιάς στο χωριό, τόσα χρώματα μέσα, που έλεγα αποκλείεται να υπάρχουν τόσα ρούχα, μάθετέ μου κι εμένα να ράβω όλα αυτά τα χρώματα μεταξύ τους .

Διαβάστε περισσότερα …

Cheers! – Κατερίνα Δήμτσα

Κάθε δεκάλεπτο γέμιζε το ποτήρι και ψυχαναγκαστικά έψανα να βρω σε τι να πιω την κάθε γουλιά. Κι έπινα στα πρωινά κάτω από την κληματαριά με ήλιο. Cheers στην ξεγνοιασιά, στο καρπούζι με φέτα, στη ρίγανη, στα κουλουράκια το καφέ, στο αγκαλιάζω, στα τζιτζίκια, στα κοχύλια, στο χαμογελώ, τα λουκουμάκια, στις αιώρες

Διαβάστε περισσότερα …

Ιστορία Παραλίας I – Kατερίνα Δήμτσα

Στην αρχή. Στην αρχή είμαστε όλοι καλοί. Ακόμα και στην έκθεση, όλοι μας πάντα φτάναμε τουλάχιστον ως τον πρόλογο. μετά. μετά την αρχή και πριν το τέλος. ποιητές και γραφιάδες, φίλοι γονείς εραστές. Αφηγούμαστε τις μεγάλες στιγμές. μεγάλης απουσίας, υψηλής παρουσίας, χαράς και πένθους. πράματα που αξίζουν να αφηγηθούν. λες και το ενδιάμεσο χάνεται.

Διαβάστε περισσότερα …

ΤΩΝ 11:50 – Κατερίνα Δήμτσα

Στέλνουμε μηνύματα για να αποφύγουμε αναπάντητες κλήσεις, αναβοσβήνουμε το χρώμα διαθεσιμότητας μας με σκοπό να προσελκύσουμε την κλήση, και ποιος το περίμενε με το άκουσμα της φωνής, με την εμφάνιση του προσώπου, αφήνεται το παγωτό σοκολάτας.

Διαβάστε περισσότερα …

ΑΝΤΡΙΛΑ: αίτιο ή αποτελέσμα; – Κατερίνα Δήμτσα

Και εδώ εμφανίζεται η Τοξική Αρρενωπότητα. Ο όρος χρησιμοποιείται για να αναφερθεί στους στενούς, παραδοσιακούς ή στερεότυπους κανόνες της αρρενωπότητας που διαμορφώνουν τα αγόρια και τη ζωή των ανδρών. Οι κανόνες αυτοί περιλαμβάνουν τις προσδοκίες ότι τα αγόρια και οι άνδρες πρέπει να είναι ενεργά, επιθετικά, σκληρά, τολμηρά και κυρίαρχα.

Διαβάστε περισσότερα …

Θέματα Τουαλέτας – Κατερίνα Δήμτσα

Πόσες φορές έχεις σύρει φίλο σου σε άλλο δωμάτιο για να μοιρατσείς, όχι κάτι προσωπικό, αλλά την αλυσίδα που σε πνίγει και σφίγγει ακόμα περισσότερο, όσο αυτά που βιώνεις θεωρούνται κοινωνικά ταμπού; Ποσες φορές ως γυναίκα πάλεψες να χωρέσεις τη σερβιέτα στην τσέπη του τζιν γιατί είσαι σε μαγαζί και “μην τυχόν και σε δει κανείς πηγαίνοντας στο μπάνιο” λες και καμουφλάρεις το περίστροφο ; Ποσες φορές δεν δοκίμασες κάτι, δεν ζήτησες κάτι, δεν εξέφρασες κάτι γιατί εστίασες στο τι θα πει ο κόσμος;

Διαβάστε περισσότερα …

Τάιμ- λάινς, καρδούλες, κομπάρσοι και νάρκισσοι – Kατερίνα Δήμτσα

Αυταπάτες οι κοινοποιήσεις μας, για να προσελκύσουμε και να σαγηνεύσουμε τους φίλους μας. Κυνηγοί της αγάπης τους, μπροστά και πίσω από τον φακό. Θα πρέπει να σταθούμε καλύτερα την επόμενη φορά στην κάμερα, να ανεβάσουμε κάποιο πιο ψαγμένο φιλοσοφικό απόφθεγμα. Γιατί έτσι επιδεικνύουμε το πόσο ενδιαφέροντες είμαστε, πόσο βάθος έχουμε.

Διαβάστε περισσότερα …

Γκρίζα περιοχή και “πράσσειν άλογα” – Κατερίνα Δήμτσα

Όλοι έχουμε ακούσει ότι υπάρχει μια λεγόμενη «γκρίζα περιοχή» γύρω από τη σεξουαλική συναίνεση και τον βιασμό – ότι μερικές φορές είναι ασαφές το αν κάθε συμβαλλόμενο μέρος συμμετέχει συναινετικά σε μια πράξη σεξ, αλλά ότι ορισμένες ενέργειες, ρούχα ή συνομιλίες προσκαλούν σεξ και συγκατάθεση σήματος.

Διαβάστε περισσότερα …

Ταύτι.συ – Κατερίνα Δήμτσα

Περιμένω να έρθει η κατάλληλη στιγμή -αυτός όχι, όχι αυτός- και κάνω κύκλους στο δωμάτιο δαγκώνοντας τα χίλια μου. Κάθομαι στο δωμάτιο και διαπιστώνω πόσο φωτεινός φαίνεται ο τοίχος από ‘δω και πόσο σκούρα η κουρτίνα -αν περάσεις απ’έξω δε θα σε δω.

Διαβάστε περισσότερα …

Καλοκαιρια.ζω – Κατερίνα Δήμτσα

Εγώ ξέρεις, δε θέλω να ζω βλέποντας μέχρι τρια εκατοστά μακριά, μου κάνει λάθος. Λάθος να ζω ως ταριχευμένη ψυχή, σαν ένα μαραμένο άνθος σ’ένα ποτήρι που δεν σταματούν να του αλλάζουν το νερό με την ελπίδα πως θα ζωντανέψει και πάλι. Δε θέλω να καθημερινώ, να μαρτυρώ την αποφυσικοποίηση της φύσης και τον απανθρωπισμό του ανθρώπου, κάπου είναι λάθος.

Διαβάστε περισσότερα …

“Δεν είμαι σαν τις άλλες” – Κατερίνα Δήμτσα

Ως εσωτερικευμένος μισογυνισμός ορίζεται η πεποίθηση που έχουν οι γυναίκες μιας κοινωνίας αφενός οτι τα στερεότυπα, τα προτυπα και οι ρόλοι που προωθεί η κοινωνία αναφορικά με τη γυναικεία συμπεριφορά είναι απαραίτητο να ακολουθούνται από κάθε γυναίκα, αφετέρου ότι στην περίπτωση που η στάση και οι επιλογές μιας γυναίκας δεν θεωρούνται “αρμόζουσες” θα δεχτεί την κατάκριση των υπολοίπων.

Διαβάστε περισσότερα …
body positivity

Διαφορετικότητα ή περιγραφή; – Κατερίνα Δήμτσα

Βιώνουμε την αισθητική που έχει καταλήξει να ορίζει την κουλτούρα μας μοιρασμέη σε τέλεια φωτοσοπαρισμένα σώματα και υπέροχα πλαστικά πρόσωπα. Πάνω απ’όλα η κυρίαρχη άποψη του “πώς πρέπει να είσαι για να είσαι σωστή γυναίκα” είναι εγκληματικά περιορισμένη στο βαθμό που αποκλείει τους περισσότερους τύπους σωματότυπων.

Διαβάστε περισσότερα …
μαμα

Κούν(ι)α – Κατερίνα Δήμτσα

Ήταν τότε η εποχή που δυσκολευόμουν να κάνω κούνια μόνη μου. Εσύ έβαζες όλη τη δύναμή σου για να φτάσω όσο πιο ψηλά γίνεται. Δε σταματούσες ωσότου η άκρη του παπουτσιού μου κατάφερνε ν’αγγίξει τα σύννεφα (έστω τα φύλλα του απέναντι δέντρου). Προσπαθούσα κι εγώ να μην σε απογοητεύω, δεν ήθελα να με θεωρείς δειλή, μα πάνω απ’όλα αχάριστη.

Διαβάστε περισσότερα …
la vie d adele

Για τη Ζωή της κάθε Αντέλ – Κατερίνα Δήμτσα

Η ηθική συνείδηση έχει στόχο να συντηρεί τη ζωή, όχι να την φυλακίζει σε κουτάκια και να σπρώχνει πράγματα κάτω από το χαλί. Μας ενοχλεί ηθικά ένας έρωτας που παίρνει σάρκα, αναπτύσσεται και πεθαίνει στις οθόνες μας και δεν μας προβληματίζει που είμαστε μονίμως οι καλύτεροι κράχτες. Αλλά στο όνομα της ηθικής μπορούμε να κράζουμε σωστά; Είναι το ίδιο λογικό με το ότι κάνουμε πόλεμο για την διατήρηση της ειρήνης.

Διαβάστε περισσότερα …

Ωρες κοινής ησυχίας – Κατερίνα Δήμτσα

Το μέσα μου είναι σεισμογενής περιοχή.

Έχω ένα κόμπο στο λαιμό μου.Τα χέρια μου είναι τρύπια,οι στιγμές γλιστράνε,δεν μπορώ να τις κρατήσω.Μ’εκδικείται ο χρόνος όταν λείπεις.Θα ήθελα να πεις κάτι,να κάνεις κάτι να με φέρεις πίσω…αλλά δε βαριέσαι…ποτέ δε μιλήσαμε αληθινά…

Διαβάστε περισσότερα …

Ιστορία για κρεμμύδια, κλάματα και τρένα – Κατερίνα Δήμτσα

Κλαίω κυρίως για να ρουφήξω το δάκρυ του κοριτσιού και να το κάνω δικό μου. Κι επειδή δεν υπάρχει κανένας στο βαγόνι που να θελήσει να πάρει το δικό μου κλάμα, έτσι όλα τα δάκρυα του κόσμου πρέπει να μπουν μέσα μου και να βγουν από τα δικά μου μάτια. Και κλαίω για ένα άλλο παιδί που τρανταζόταν από τους λυγμούς και κόντευε να γίνει μπλε κάποια μέρα σε μια παραλία ακόμα κι αν ήταν εξίσου άγνωστο κι όμως ήταν παιδί κι άρα δικό μας. Και γιατί κάπου θα κλαίει κι ένα τρίο παιδί, που δε θα δω ποτέ το πρόσωπό του, που δεν μιλάμε την ίδια γλώσσα, αλλά είναι ένα παιδί που κλαίει.

Διαβάστε περισσότερα …
neoi

Ανασκ-όπ-ιο – Δήμτσα Κατερίνα

Κάθε γενιά που ακολουθεί περιορίζεται ακόμα περισσότερο στο μικρόκοσμό της, την αφορούν μόνο τα πάρτυ, τα ξενύχτια ,οι εκδρομές φαινομενικά γεμάτη ζωή και αφήνει την πραγματική ζωή βορά στα χέρια άλλων, εκείνων των «κακών-άλλων» που ευθύνονται για τα λάθη της αλλά και η ίδια δεν γνωρίζει καλά-καλά ποιοι είναι.

Διαβάστε περισσότερα …