Ατέρμονη κραυγή -Μιχαήλ Ευαγγελινός

Μιχάλης

 

 

Ατέρμονη κραυγή

 

Ζητώ ακρόαση ουρανού
σβήσαν τ’ άστρα,
λιώσαν οι περσίδες
χάθηκαν οι αστερισμοί
εισβολή παράλληλου
σύμπαντος
τρομακτικές οι αστρικές
του ερέβους καταιγίδες

Ζητώ ακρόαση εδώ στο
κέντρο του ναού
στέκομαι ορθή
κραυγή ατέρμονη στα
βάθη της σιωπής
πλάσματα επικαλούμαι
ενός θεού

Δίχως πρόσωπο πια
πυκνό το σκοτάδι
φράζουν της ματιάς
οι αρτηρίες
σιγούν όλες οι μαρτυρίες

Για πρόσωπο τη νέα
σελήνη προσαρτώ
λυπημένη λάμψη
τα μάτια μου φωτίζουν
μέσα της καθαρά
μπορώ να διακρίνω
και τα μάτια μου
δακρύζουν
γιατί τις μαύρες νύχτες
την σελήνη την τρελή
σ’ ενός αθέατου
κόσμου το κελί κάποιοι ανέραστοι
την φυλακίζουν

 

Μιχαήλ Ευαγγελινός

 

 

 

Θα χαρώ πολύ να γράφετε σχόλια που θα βοηθήσουν στην δημιουργία εποικοδομητικού διαλόγου. Τών παθών κρίσει καί ασκήσει περιγιγνόμεθα, πρότερον δέ ή κρίσις εστί. (Με την κρίση και την άσκηση κυριαρχούμε πάνω στα πάθη μας, μα η κρίση είναι το πρώτο). - Πλούταρχος