Φυσική… μοναξιά – Βελούδας Πέτρος

Φυσική μοναξιά

 

 

ΦΥΣΙΚΗ… ΜΟΝΑΞΙΑ

 

 

Σκαλίζει τη μοναξιά των σπηλαίων
και κατακλύζεται από
ουράνιο νεφέλωμα
επίκτητης υστεροφημίας.
Σκάβει βαθιά στου νου
τα σωθικά
 και απελευθερώνει ανέκφραστες,
εκλεπτυσμένες μνήμες
ουράνιας γαλήνης,
στο σκάλισμα μοιάζει να φωτίζεται
και το άυλο κορμί
ιδιόρρυθμης νεραΐδας,
και ξεδιπλώνεται
έτσι η μοναξιά του δάσους…
Φύση… μυστική,
ασκάλιστα δενδρύλλια,
ανέπαφα κλωνάρια υπομονής,
κι η μοναξιά κορνίζα πράσινη-ωσάν φυτό
που διεγείρει τους θαμώνες
του νοητού δασυλλίου.
Εγκεφαλικές αναδρομές,
δασικές καταστροφές,
νοερά παραμύθια για ένα πάρκο που..
έμεινε.. μόνο του!..

 

ΠΕΤΡΟΣ Κ ΒΕΛΟΥΔΑΣ  

 

 

Θα χαρώ πολύ να γράφετε σχόλια που θα βοηθήσουν στην δημιουργία εποικοδομητικού διαλόγου. Τών παθών κρίσει καί ασκήσει περιγιγνόμεθα, πρότερον δέ ή κρίσις εστί. (Με την κρίση και την άσκηση κυριαρχούμε πάνω στα πάθη μας, μα η κρίση είναι το πρώτο). - Πλούταρχος