Το όνειρο συνεχίζει – Ταϊφυριανού Ελένη

Το όνειρο.

 

Πόσες ώρες, πόσες μέρες,

δεν ξέρω

Κάτι ύπνους ανάμεσα στο ξύπνημα

Δεν κατάφερα να τους μετρήσω σωστά

Κάτι όνειρα, που φύγαν και ήρθαν ανάκατα,

που συνέχισαν, από εκεί που σταμάτησαν

Κάτι σκιές,  με ζύγωσαν με χάιδεψαν,

μου ψιθύρισαν νανουρίσματα γλυκά,

κι όταν ξύπνησα μόνο σκοτάδι με τύλιξε

Τρόμαξα

Σήκωσα τα χέρια,

να ψάξω στις κοιλότητες τρύπες των ματιών

Χαμογέλασα

Τα βλέφαρα μου κλειστά

Ησύχασα

Το όνειρο συνεχίζει

 

Ελένη Ταϊφυριανού

 

 

Θα χαρώ πολύ να γράφετε σχόλια που θα βοηθήσουν στην δημιουργία εποικοδομητικού διαλόγου. Τών παθών κρίσει καί ασκήσει περιγιγνόμεθα, πρότερον δέ ή κρίσις εστί. (Με την κρίση και την άσκηση κυριαρχούμε πάνω στα πάθη μας, μα η κρίση είναι το πρώτο). - Πλούταρχος