Τα κουτάκια μου – Μαριαλένα Δισακιά

Τα κουτάκια μου

 

 

Τα κουτάκια μου


Πάλι τακτοποιώ τα κουτάκια μου
ζόρι τα αναθεματισμένα και εγώ
εκεί να πρέπει να χωρέσω
αδικίες, προδοσίες, χαμόγελα
με δάκρυα μουσκεμένα!
Ένα – ένα τα τραβώ και τα σκεπάζω
Τα κουμπώνω και τα χαϊδεύω
Ανοίγω το ντουλάπι των αναμνήσεων,
 τα τοποθετώ στην σειρά
Αυτό εδώ καίει..
το άλλο είναι μπλε
έχω και ένα σε χρώμα
φράουλας και γεύση ξινής κρέμας
Επαναπροσδιορισμός θέσεων,
πάμε από την αρχή και πάλι
Θέλει και λουκέτο η ψυχή
των κουτιών
να μη πηγαίνει όπου γουστάρει,
 τρέχει η λάβα…
Φτάνει για απόψε
ένα μπουκάλι λικέρ βύσσινο που
μένει μισό
το πακέτο άδειασε
ρουφάω την απογοήτευση
δίχως να χορταίνουν τα χρόνια.

Τέλος συζήτησης

Γράψτε  μήνυμα…

 

 

Μαριαλένα Δισακιά

 

 

 

Γεννήθηκα στην Αθήνα και από όταν θυμάμαι τον εαυτό μου γράφω, όπως οι περισσότεροι από εμάς. Δεν γράφω τίποτε ιδιαίτερο, και τίποτε πρωτότυπο, απλά αγαπώ την γραφή.  Αγαπημένοι μου ποιητές αυτοί του μεσοπολέμου, γενιά του 1930. Εκφράζω όλα μου τα συναισθήματα με γραφή. Γράφω παντού εκτός από το σπίτι μου. Συνήθως στα Μ.Μ.Μ , σε καφετέριες, πάρκα ακόμα και καταμεσής του δρόμου. Αγαπώ την Θάλασσα για την ελευθερία που προσδίδει. Εκεί γράφω ακόμα περισσότερο.

Θα χαρώ πολύ να γράφετε σχόλια που θα βοηθήσουν στην δημιουργία εποικοδομητικού διαλόγου. Τών παθών κρίσει καί ασκήσει περιγιγνόμεθα, πρότερον δέ ή κρίσις εστί. (Με την κρίση και την άσκηση κυριαρχούμε πάνω στα πάθη μας, μα η κρίση είναι το πρώτο). - Πλούταρχος