Ταύτι.συ – Κατερίνα Δήμτσα

Περιμένω να έρθει η κατάλληλη στιγμή -αυτός όχι, όχι αυτός- και κάνω κύκλους στο δωμάτιο δαγκώνοντας τα χeίλια μου. Κάθομαι στο δωμάτιο και διαπιστώνω πόσο φωτεινός φαίνεται ο τοίχος από ‘δω και πόσο σκούρα η κουρτίνα   -αν περάσεις απ’έξω δε θα σε δω.

Αποφάσισα να τελειώσω με τις αναμνήσεις σου, έχω σταθεί πίσω από την πόρτα άυπνη περιμένοντάς να μπούνε για να τις πυροβολήσω. Μα κάποιος θα σ’ το σφύριξε γιατί έχεις να φανείς μέρες. Με ρώτησαν τι προτιμώ, να σ’αγαπώ ή να μ’ αγαπάς; Να σε ξεαγαπήσω δεν μπορώ μα ούτε και συ να μ’ αγαπάς, οπότε δεν τίθεται ζήτημα επιλογής. Μα το μόνο που θέλω είναι να μου πεις πώς με ξέμαθες, γιατί εγώ παλεύω μέρες τώρα να κάνω ένα σίγμα ξι και από το να «σε χάσω» να «ξε-χάσω».

Θρηνώ, όχι τόσο για τις λέξεις που βγήκαν από το στόμα σου, όσο για εκείνες που λανθασμένα προσδοκώντας δεν ήχησαν στ’ αυτιά μου.

Μη γράφεις Κατερίνα άλλο για έρωτες και πόνο και ξενύχτια και ιδέες και κρεβάτια και σώματα. Πρέπει να θεματοποιείς και όχι να θυματοποιείς. Πώς θα αλλάξουμε τον κόσμο αν δεν αλλάξουμε μοτίβο ποιητικής;

Μα υπάρχουν τόσοι που γράφουν για τόσα, γιατί να μη μ’ αφήνεις στην ησυχία μου να μιλάω γι’αυτά που ξέρω, δεν μ’αρέσει πολύ τη ζωή να φαντάζομαι απλά με λέξεις, προτιμώ να τη ζω. Μετά αν πονέσω, αν νοσταλγήσω, αν θελήσω, κάτι ψιλά θα γράψω.

Ρεαλιστικά ιδεαλίστρια και εκνευριστικά υπερκινητική μέσα στη δική μου νιρβάνα. Όταν αδυνατώ να ταξιδέψω κανονικά χάνομαι σε ταξίδια του μυαλού απολαμβάνοντας τις τάσεις φυγής μου. Γράφω γιατί αλλιώς θα σκάσω.
Τμημα Φιλολογιας | Φιλοσοφικη Σχολη | Πανεπιστημιο Αθηνων

Θα χαρώ πολύ να γράφετε σχόλια που θα βοηθήσουν στην δημιουργία εποικοδομητικού διαλόγου. Τών παθών κρίσει καί ασκήσει περιγιγνόμεθα, πρότερον δέ ή κρίσις εστί. (Με την κρίση και την άσκηση κυριαρχούμε πάνω στα πάθη μας, μα η κρίση είναι το πρώτο). - Πλούταρχος