ΠΑΝΤΟΥΜ – Γλαρός Ντίνος

Παντουμ

Ζωή ταξιδεύεις στον άπειρο χρόνο
καράβια που μόνα στη Γη κολυμπάνε
το μέλλον χορεύει σε εύθυμο τόνο
φωνές που ΄χουν φύγει ξανά τραγουδάνε.
§

 Καράβια που μόνα στη Γη κολυμπάνε
αστέρια που σβήνουν για να ‘ρθουνε άλλα
φωνές που ΄χουν φύγει ξανά τραγουδάνε
τους στίχους που λένε τραγούδια μεγάλα.
§

 Αστέρια που σβήνουν για να ΄ ρθουνε άλλα
αν ζεις μέσ’ στη μνήμη για πάντα θα ζήσεις,
τους στίχους που λένε τραγούδια μεγάλα
πώς ήρθες πώς φεύγεις , να μη λησμονήσεις.
§

 Αν ζεις μέσ’ στη μνήμη για πάντα θα ζήσεις
μακάριος όποιος το γέλιο φοράει
πώς ήρθες πώς φεύγεις, να μη λησμονήσεις
γυμνή η ψυχούλα και μόνη θα πάει.
§

 Μακάριος όποιος το γέλιο φοράει
εδώ είναι όλα στη σκέψη σου μόνο
γυμνή η ψυχούλα και μόνη θα πάει
ζωή ταξιδεύεις στον άπειρο χρόνο.  

 

 Από τη συλλογή

ΣΤΗΣ ΠΟΙΗΣΗΣ ΤΗΝ ΑΚΡΗ

( ποιήματα 1997-2017 )

 

Σεπτέμβριος – Δεκέμβριος 2003 

 

Παντούμ: Στιχουργική μορφή από τη Μαλαισία.

Τετράστιχα με σταυρωτή ομοιοκαταληξίαֺ, ο δεύτερος

και ο τέταρτος στίχος κάθε στροφής, γίνεται πρώτος και τρίτος,

αντίστοιχα, της επομένης. Ο τελευταίος στίχος του ποιήματος

είναι ίδιος με τον αρχικό του στίχο.

Γλαρός Ντίνος

Θα χαρώ πολύ να γράφετε σχόλια που θα βοηθήσουν στην δημιουργία εποικοδομητικού διαλόγου. Τών παθών κρίσει καί ασκήσει περιγιγνόμεθα, πρότερον δέ ή κρίσις εστί. (Με την κρίση και την άσκηση κυριαρχούμε πάνω στα πάθη μας, μα η κρίση είναι το πρώτο). - Πλούταρχος