Καταραμένοι… – Βόμπρας Γιώργος

καταραμένοι

 

 

Καταραμένοι …

 

Καταραμένοι ποιητές κι ο
κύκλος πού σάς δένει..
Εγώ σ’ ένα τετράγωνο
γυρνώ..μά η πίκρα μένει

 

 

Σ’ ένα τρίγωνο νά μπώ, νά
έχει ίσα σκέλη…
να βγώ σέ αδιέξοδο, να
πώ…να μήν μέ μέλλει

 

 

Καταραμένοι ποιητές κι
εσείς καί τά γραφτά σας..
καταραμένοι νά ‘σαστε και
οι γόμες χαρισμά σας

 

 

Γλύπτης θά γίνω, ολημερίς
νά γλύπτω μία πένα…
κι ύστερα στόν καθρέπτη μου
να φθίνω πάλι.. εμένα!

 

 

Βόμπρας Γιώργος

 

Γεννήθηκα στην Αθήνα και από όταν θυμάμαι τον εαυτό μου γράφω, όπως οι περισσότεροι από εμάς. Δεν γράφω τίποτε ιδιαίτερο, και τίποτε πρωτότυπο, απλά αγαπώ την γραφή.  Αγαπημένοι μου ποιητές αυτοί του μεσοπολέμου, γενιά του 1930. Εκφράζω όλα μου τα συναισθήματα με γραφή. Γράφω παντού εκτός από το σπίτι μου. Συνήθως στα Μ.Μ.Μ , σε καφετέριες, πάρκα ακόμα και καταμεσής του δρόμου. Αγαπώ την Θάλασσα για την ελευθερία που προσδίδει. Εκεί γράφω ακόμα περισσότερο.

Θα χαρώ πολύ να γράφετε σχόλια που θα βοηθήσουν στην δημιουργία εποικοδομητικού διαλόγου. Τών παθών κρίσει καί ασκήσει περιγιγνόμεθα, πρότερον δέ ή κρίσις εστί. (Με την κρίση και την άσκηση κυριαρχούμε πάνω στα πάθη μας, μα η κρίση είναι το πρώτο). - Πλούταρχος