Καταραμένοι… – Βόμπρας Γιώργος

καταραμένοι

 

 

Καταραμένοι …

 

Καταραμένοι ποιητές κι ο
κύκλος πού σάς δένει..
Εγώ σ’ ένα τετράγωνο
γυρνώ..μά η πίκρα μένει

 

 

Σ’ ένα τρίγωνο νά μπώ, νά
έχει ίσα σκέλη…
να βγώ σέ αδιέξοδο, να
πώ…να μήν μέ μέλλει

 

 

Καταραμένοι ποιητές κι
εσείς καί τά γραφτά σας..
καταραμένοι νά ‘σαστε και
οι γόμες χαρισμά σας

 

 

Γλύπτης θά γίνω, ολημερίς
νά γλύπτω μία πένα…
κι ύστερα στόν καθρέπτη μου
να φθίνω πάλι.. εμένα!

 

 

Βόμπρας Γιώργος

 

Θα χαρώ πολύ να γράφετε σχόλια που θα βοηθήσουν στην δημιουργία εποικοδομητικού διαλόγου. Τών παθών κρίσει καί ασκήσει περιγιγνόμεθα, πρότερον δέ ή κρίσις εστί. (Με την κρίση και την άσκηση κυριαρχούμε πάνω στα πάθη μας, μα η κρίση είναι το πρώτο). - Πλούταρχος