Δυό βήματα – Ισμήνη Ζαγοραίου

Ζαγοραίου

Δυο βήματα...

Εκείνο το φεγγάρι σα  γη μεγάλο

Δύο βήματα και

 Δεν το ΄φτασες ποτέ

 ούτε με ξόρκια ούτε με ιδρώτα

Δεν το ΄φτασες και έφτασες στο τέρμα.

Τέλος χρόνου

Τέλος παράτασης

Τέλος δρόμου

Και κείνο το φεγγάρι

Σαν παιδί να στέκει

Με χέρια ανοιχτά

Σα γη μεγάλο

Σαν δρόμος που πήρες

Και τον πήρες λάθος.

Ισμήνη Ζαγοραίου

Θα χαρώ πολύ να γράφετε σχόλια που θα βοηθήσουν στην δημιουργία εποικοδομητικού διαλόγου. Τών παθών κρίσει καί ασκήσει περιγιγνόμεθα, πρότερον δέ ή κρίσις εστί. (Με την κρίση και την άσκηση κυριαρχούμε πάνω στα πάθη μας, μα η κρίση είναι το πρώτο). - Πλούταρχος