Απόλυτος λύσις – Παπανατσίδης Μιχάλης

παπανατσιδης

Απόλυτος λύσις

 

 

Θεωρώντας ήδη, πως τα πάντα έχουν κριθεί,
κάπου φυλάσσεται μία απαλλακτική λύσις.
Όταν η μαγική ράβδος σου έχει χάσει
την ευεργετική της ιδιαίτερη φύση,
και τα ενδεικτικά γνωρίσματα αδυνατούν (όπως, κάποτε…)
να μεταβληθούν καθοριστικά,
στης συνείδησής σου το βάθος, ξυπνά μία λύσις.

Όταν διαπιστώνεις πως δεν σου απέμεινε
καμία έξοδος διαφυγής,
αναλογιζόμενος μία πανάρχαιη διαδικασία
–πλην όμως δεσμευτική–
τότε επιβάλλεται να δοθεί μία οριστική λύσις.

Καθώς όμως επαναφέρεται στη μνήμη σου
το εκτύπωμα της ελικοειδούς περιστροφής
–αποκάλυψη αρμονίας μυστηριωδών αληθειών–
φέροντας ακέραιο το βάρος των αποφάσεών σου,
γνωρίζεις καλά πως, αυτή, δεν είναι η απελευθερωτική λύσις.

Ωστόσο, αποκαρδιωμένος κάποτε,
όταν βρίσκεσαι εγκλωβισμένος
σε μία ιδιομορφία διακριτικών σημείων
όπου με δική σου ευθύνη οδηγήθηκες,
και αδυνατώντας να δώσεις στα αίτια μεταβλητή τροπή,
τότε αδιόρατα, στους πολύτροπους δαιδάλους της νόησής σου,
(κατ’ ιδέαν υπάρχουσα) πάντoτε έτοιμη να σου προσφερθεί,
υπάρχει μία ιδανική, εσχάτη λύσις.

 

 

Από την συλλογή ” Άπτερος πτήσις”

Εκδόσεις Ζαχαράκη

2013

Παπανατσίδης Μιχάλης

 

 

Θα χαρώ πολύ να γράφετε σχόλια που θα βοηθήσουν στην δημιουργία εποικοδομητικού διαλόγου. Τών παθών κρίσει καί ασκήσει περιγιγνόμεθα, πρότερον δέ ή κρίσις εστί. (Με την κρίση και την άσκηση κυριαρχούμε πάνω στα πάθη μας, μα η κρίση είναι το πρώτο). - Πλούταρχος