Έφυγες – Δισακιά Μαριαλένα

Έφυγες κρυφά

μην και ακουστούν τα βήματα

του αποχωρισμού σου

και πονέσεις.

Έκλεισες τα μάτια

στη θωριά της λύπης σου

δρασκέλησες τον αυλόγυρο

όσο πιο γρήγορα μπορούσες.

Έτρεξες μακριά κλείνοντας

τα αυτιά σου

στον πόνο που αλυχτούσε.

Όταν σε τύφλωσε το φως

της καινούργιας μέρας

που ξημέρωνε και τρέχοντας

με όση δύναμη

σου έδιναν τα δάκρυα μου

γύρισες για να ξυπνήσεις

δίπλα μου μ αγάπη στολισμένη.

Τι άσχημα στολίδια

που φόρτωσες την αγάπη σου αλήθεια.

Πόσο άσχημη την έκανες να δες…

την άπλωσα μπροστά σου

να σπαράζει αιμορραγώντας

από παντού στολίδια.

Θα χαρώ πολύ να γράφετε σχόλια που θα βοηθήσουν στην δημιουργία εποικοδομητικού διαλόγου. Τών παθών κρίσει καί ασκήσει περιγιγνόμεθα, πρότερον δέ ή κρίσις εστί. (Με την κρίση και την άσκηση κυριαρχούμε πάνω στα πάθη μας, μα η κρίση είναι το πρώτο). - Πλούταρχος